Ze złości

Kochałbym cię (psiakrew, cholera!),
gdyby nie ta niepewność,
gdyby nie to, że serce zżera
złość, tęsknota i rzewność.

Byłbym wierny jak ten pies Burek,
chętnie sypiałbym na słomiance,
ale ty masz taką naturę,
że nie życzę żadnej kochance.

Kochałbym cię (sto tysięcy diabłów),
kochałbym (niech nagła krew zaleje!),
ale na mnie coś takiego spadło,
że już nie wiem, co się ze mną dzieje:

z fotografią, jak kto głupi, się witam,
z fotografią (psiakrew!) się liczę,
pójdę spać i nie zasnę przed świtem,
póki z grzechów się jej nie wyliczę,

a te grzechy (psiakrew!) malutkie,
więc (cholera) złości się grzesznik:
że na przykład, wczoraj piłem wódkę
lub że pani Iks - niekoniecznie.

Cóż mi z tego (psiakrew!), żem wierny,
taki, co to "ślady po stopach"?...
Moja miła, minął październik,
moja miła (psiakrew!), mija listopad.

Moja miła, całe życie mija...
Miła! Miła! - powtarzam ze szlochem...
To mi życie daje, to zabija,
że j ciągle (psiakrew!) ciebie kocham.

/ Broniewski as always

Nastal; ten smutny miesiac sierpniowy, wakacje sie koncza, a ja musze uczyc sie do poprawki z cholernego WOL-u, czego i tak nie czynie, gdyz zabralam sie w koncu za jakies zdjecia. Idzie mi marnie, ale lepiej tak niz w ogóle. Nawet bym cos wstawila, ale zwyczajnie mi wstyd. Za pare godzin spróbuje zrobic; podejscie do wchodu slonca nad Wisla, ale juz czuje sie pod tym wzgledem na przegranej pozycji. Ja i krajobrazy, dobre sobie.
Broniewski wiec na rozluznienie.


Bezradność

Na rozstajnych drogach usiądę,
autostopem dojadę wszędzie...
Słusznie mówicie- rozsądek
i ty - że nic z tego nie będzie.

Owijam się w wiersze, jak mumia w tkaniny,
żeby przez wieczność drzemać,
szukam rymu do szumu kaliny-
i nie ma.

Jednak wieje wiatr śródziemnomorski,
wieją tęsknoty...
A ty lubisz kręcić włosy,
a ty lubisz kolorki
i koty.

I tak już na zawsze zostaniesz w pamięci,
a skutek:
że będziesz na palcu kręcić, kręcić, kręcić
mój smutek.

Odjedziesz. Legenda będzie rosła.
Do widzenia.
Ty przeszłaś koło mnie jak wiosna,
którą widziałem z więzienia.

Jednak szczęście czasem się do mnie uśmiecha. Od jutra tydzień w Chorwacji. Cieszę się, tak bardzo się cieszę.

W końcu wiosna.

No i zostałam fotografem dla strony [link]
Kompletuję sprzęt. Urabiam się po łokcie, weekendami spię po 3 godziny dziennie. Uczelnia-praca-zdjęcia-uczelnia. Koło się kręci, nie daje mi wytchnienia.
Tonę w sangrii, duszę się elemami.
Zaczytuję w Broniewskim.

Nie ma śniegu. Ledwo żyję.

Studenckie Naukowe Koło Fotograficzne "Myszki"
[link]

Wystawa 1 - Biblioteka UWM
[link]